Dag 1 4 juni Chetumal - Caye Caulker- Belize
Door: Kristin Daelman
Blijf op de hoogte en volg Kristin
04 Juni 2012 | Belize, Caye Caulker
Dag 1 4 juni Chetumal – Caye Caulker Island ( Belize )
Om 10 uur was ik uitgeslapen, pakte mijn valies en skypte met mijn zoon. Leuk van te horen dat alles goed gaat met hem. Mijn muggenbeten jeukten verschrikkelijk. Ik werd er onnozel van! Ik streek mijn crème meerdere malen maar het hielp niet veel. De beten zijn nog steeds opgezwollen. Ik nam een Zyrtec. Naar het schijnt zitten er in Belize overal sandflies. Dat belooft… Om 14 uur nam ik een taxi aan 20 pesos naar de pier waar de watertaxi’s vertrekken naar San Pedro in Belize. Ik zag de eigenares van mijn hotel niet meer dus ik wist niet of ze content was met de bloempjes. Ze stonden nog altijd verpakt op de toonbank van de receptie. Ik vond het wel mooi. Ik was eindelijk besloten van “San Pedro taxi “ = waterjets international te nemen die 5 $ duurder was dan “Belize watertaxi.” Over deze laatste had ik teveel slechte kritiek gelezen op internet. Tenslotte hebben we geen drank en koekjes gekregen bij Waterjets zoals ze me net daarvoor wel beloofd hadden. Ik betaalde 20$ + een taks van 30 $ = 55 $. Daarna wendde ik me naar de immigratiedienst. De douanier vroeg me naar een formulier die ik zogezegd gekregen heb op de luchthaven. Eh, ik had niks van papieren gekregen. Hij zei me dat ik dan het land niet uit kon. Daar wist ik niks van. Ik paniekeerde en zocht overal naar dat eventuele papiertje. Ik vroeg hem of ik geen stempel had in mijn pasport maar blijkbaar was die vervallen. Er staat inderdaad een stempel in van 4 juni 2012. Dat is de datum dat ik ben toegkomen in Mexico, dus kan ik er toch 1 maand blijven? Ik versta er niks van. De douanier zei op de duur dat ik een nieuw formulier ter plaatse kon invullen en 294 pesos betalen. Ik deed dat dan maar want anders moest ik nog ergens naar de immigratiedienst gaan en zou ik mijn watertaxi dus niet kunnen nemen. Aan de pier stond heel veel politie alsook een legerauto met zwaar gewapende mannen. Een drugshond besnuffelde één voor één al onze bagage. Mannen ernaast in het gelid. De hond bleef eventjes staan aan mijn Belgian Bear,BB en ik zei lachend: “ He, dat is mijn beertje he en geen speelgoed! “ . De toeristen konder ermee lachen maar de politie niet. Er werd geen drugs gevonden en we mochten instappen. De bootvaart duurde 2 uur. De zee was woest en we werden langs alle kanten dooreengeschud. Soms gaf het zware kloppen in mijn rug en hals. Een koppel die vooraan zat verzette zich van plaats. Ik ging op hun plaats zitten omdat ik dan dichter bij het televiziescherm zat. Ik ging al gauw terug naaar mijn eigen plaats want de schokken daar waren veel te heftig. Ik kon dus de film niet volgen en sliep wat. Bij elke zware schok schudde ik wakker. Eerst stopten we op het eiland San Pedro in Belize. Dit eiland is groter dan het eiland Caye Caulker waar ik naar toe ga. We passeerden opnieuw een douane waar we een ander ingevuld papier moesten laten afstempelen. Op mijn blad had ik geschreven dat ik 14 dagen in Belize zou blijven. De douanier zei me dat ik na 14 dagen zeker het land moet verlaten of ik moet eerst ergens mijn visa laten verlengen. Ik vroeg of ik dit nog kon veranderen. Na wat aarzelen veranderde ze de datum in mijn pasport aar 3 weken. Ik moet dus zeker Belize verlaten ten laatste op 26 juni. Dat mag ik niet vergeten! In Belize is het 1 uur vroeger dan in Mexico. Dus met Belgie zit ik nu op 8 uur vroeger. Ik had in San Pedro 1 uurtje de tijd om wat rond te lopen. Een kleinere boot vertrekt dan naar Caye Caulker. Ik ging naar de ATM om Belize dollars af te halen. Het viel me op dat in San Pedro ook iedereen engels spreekt. De straten zijn niet geasvalteerd maar zijn zanderige wegen met vele diepe plassen. Overal reden golfwagentjes rond. Ik vroeg aan iemand hoe dat kwam. Ze antwoorden me dat je die wagentjes prive kunt huren ofwel gebruiken als taxi. Hi, hi grappig vond ik dat. Dat is de eerste keer dat ik dit meemaak in een land. Ik wandelde tot aan de zee. Er was veel wind. Wel warm, maar bewolkt. Toen ik geld wilde afhalen ging dat niet! Oei, hoe kon dat nu? Daar stond ik mooi. Ik had een paar pesos over die ik omwisselde maar daarna had niet veel geld meer over. Zou het aan mijn kaart liggen of aan mijn saldo? Ik ga zo vlug mogelijk mailen naar mijn bank om te vragen wat er scheelt. Een kleine speedboot voerde ons naar ons eilandje op 30 minuutjes afstand. We waren maar met 6 personen op de boot. Niemand had vooraf een hostel geboekt. Caye Caulker is een eiland gelegen voor de kust van Belize. Het eiland is een van de belangrijkste toeristische bestemmingen van Belize. Dit komt voornamelijk omdat het eiland omgeven is door het Barrièrerif van Belize. Dit op één na grootste rif van de wereld is 256 km lang en werd wereldberoemd gemaakt toen de natuurdocumentairemaker Jacques-Yves Cousteau ( ter info voor onze Pieter! ) het noemde als een van de mooiste plekken om te duiken op deze aarde. De bebouwing van het eiland stelt overigens niet veel voor. De meeste huizen staan langs een van de drie hoofdstraten gegroepeerd. Jacques-Yves Cousteau was een Frans marineofficier, ontdekkingsreiziger en onderzoeker, die de zee bestudeerde en alle daarin voorkomende levensvormen. In Frankrijk was hij bekend onder de naam le commandant Cousteau ("Commander Cousteau"), buiten Frankrijk als Jacques Cousteau of kapitein Cousteau. Hij is onderscheiden met Franse onderscheidingen als Commandeur de l'ordre national de la Légion d'honneur en het Grand-Croix de l'ordre national du Mérite. Een man sprak ons aan op de pier om ons inlichtingen te geven over de vele hotels. Hij vroeg geen geld maar hij heeft enkel een commisie op de hotels die hij voor ons vindt. Onze bagage zwierde hij op een span voor zijn fiets. Hij duwde de zware fiets door de plassen. Het eiland is zo klein dat je alles te voet kan doen. Hij vroeg ons “budget” voor een hotel. Links heb je de dure hotels die aan het strand gelegen zijn. Rechts had je de goedkoperen gelegen aan het strand maar je kunt er niet zwemmen. Na een paar hotels gezien te hebben belandden we met 4 mensen in China Town hotel. 60 Belize$ = 30 Amer.$.= 25 € /nacht. Niet goedkoop maar een middenklasse. Er is een zwembadje gelegen in een mooie tuin. Mijn kamer op het eerste verdiep heeft een balkon, twee bedden met twee ventilators, een kleine badkamer en een tv. Wifi niet op de kamer maar in de gang. Dat is wel spijtig. Ht hotel heeft een supermarktje dat 24 uur open is. Ja, dat zijn chinezen he. Ze vestigen zich overal, in elk land maar werken constant. De man die ons het hotel aangeprijsd heeft, gaf ons wat raad. Je mag op het eiland gemakkelijk ’s avonds alleen rondlopen. Er is zeker geen gevaar hier! Hij zei ook dat iedereen marihuana rookt. Je mag op je kamer roken of op het terras maar niet in de stad. Zelfs niet als de locals dit wel doen en zeggen dat het toegelaten is. Wie marihuana wilde, kon dat bij hem kopen. Hm, dat doe ik wel niet hoor. Ik heb het nog nooit gedaan en wil er ook niet aan beginnen. De drie jongeren wilden diect wat kopen. Een meisje uit texas en twee engelsmannen. De man zei ook dat indien we bepaalde toers wilden doen, we het zo vlug mogelijk moesten doen daar de weersvoorspellingen er niet goed uit zien.Er zou ergens een tropische storm zijn. In mijn hotel kwam ik het duitse meisje tegen waarmee ik een toer deed in San Cristobal in Mexico. Weer is de wereld klein! Maar dat wordt afgezaagd. Ik probeerde nog eens een geldautomaat maar tevergeefs. Indien ik morgen geen geld heb kan ik zelfs niet eten, drinken of een utistap doen. Ik hoop dat mijn bank dat in orde brengt. De mail is verstuurd. Ik heb nog 10 Amer.$ en een paar Belize$ . Ik kon me nog iets te eten kopen aan 10 Bel$. Ik ga dat afkorten naar B$. Overal werd ik gestoken door de sandflies. Echt niet te doen! Ik moet dringend een spray kopen maar wacht wat af met mijn paar dollars die ik nog over heb. In San Pedro lopen er veel afrikaners rond. In Mexico zag je die kleurlingen niet. Hier wel, ook rastamannen. Iets volledig anders dan in Mexico. Ik douchte me. Een goede douche met een felle straal. In mijn vorig hotel kon ik met moeite mijn haar uitspoelen. Ik wilde morgen al gaan duiken maar ik wacht eerst mijn geldzaken af. Ik blijf positief denken. See you tomorrow. Bye, bye, nu ik net wat spaans begon te spreken, moet ik opnieuw engels spreken. :)
Om 10 uur was ik uitgeslapen, pakte mijn valies en skypte met mijn zoon. Leuk van te horen dat alles goed gaat met hem. Mijn muggenbeten jeukten verschrikkelijk. Ik werd er onnozel van! Ik streek mijn crème meerdere malen maar het hielp niet veel. De beten zijn nog steeds opgezwollen. Ik nam een Zyrtec. Naar het schijnt zitten er in Belize overal sandflies. Dat belooft… Om 14 uur nam ik een taxi aan 20 pesos naar de pier waar de watertaxi’s vertrekken naar San Pedro in Belize. Ik zag de eigenares van mijn hotel niet meer dus ik wist niet of ze content was met de bloempjes. Ze stonden nog altijd verpakt op de toonbank van de receptie. Ik vond het wel mooi. Ik was eindelijk besloten van “San Pedro taxi “ = waterjets international te nemen die 5 $ duurder was dan “Belize watertaxi.” Over deze laatste had ik teveel slechte kritiek gelezen op internet. Tenslotte hebben we geen drank en koekjes gekregen bij Waterjets zoals ze me net daarvoor wel beloofd hadden. Ik betaalde 20$ + een taks van 30 $ = 55 $. Daarna wendde ik me naar de immigratiedienst. De douanier vroeg me naar een formulier die ik zogezegd gekregen heb op de luchthaven. Eh, ik had niks van papieren gekregen. Hij zei me dat ik dan het land niet uit kon. Daar wist ik niks van. Ik paniekeerde en zocht overal naar dat eventuele papiertje. Ik vroeg hem of ik geen stempel had in mijn pasport maar blijkbaar was die vervallen. Er staat inderdaad een stempel in van 4 juni 2012. Dat is de datum dat ik ben toegkomen in Mexico, dus kan ik er toch 1 maand blijven? Ik versta er niks van. De douanier zei op de duur dat ik een nieuw formulier ter plaatse kon invullen en 294 pesos betalen. Ik deed dat dan maar want anders moest ik nog ergens naar de immigratiedienst gaan en zou ik mijn watertaxi dus niet kunnen nemen. Aan de pier stond heel veel politie alsook een legerauto met zwaar gewapende mannen. Een drugshond besnuffelde één voor één al onze bagage. Mannen ernaast in het gelid. De hond bleef eventjes staan aan mijn Belgian Bear,BB en ik zei lachend: “ He, dat is mijn beertje he en geen speelgoed! “ . De toeristen konder ermee lachen maar de politie niet. Er werd geen drugs gevonden en we mochten instappen. De bootvaart duurde 2 uur. De zee was woest en we werden langs alle kanten dooreengeschud. Soms gaf het zware kloppen in mijn rug en hals. Een koppel die vooraan zat verzette zich van plaats. Ik ging op hun plaats zitten omdat ik dan dichter bij het televiziescherm zat. Ik ging al gauw terug naaar mijn eigen plaats want de schokken daar waren veel te heftig. Ik kon dus de film niet volgen en sliep wat. Bij elke zware schok schudde ik wakker. Eerst stopten we op het eiland San Pedro in Belize. Dit eiland is groter dan het eiland Caye Caulker waar ik naar toe ga. We passeerden opnieuw een douane waar we een ander ingevuld papier moesten laten afstempelen. Op mijn blad had ik geschreven dat ik 14 dagen in Belize zou blijven. De douanier zei me dat ik na 14 dagen zeker het land moet verlaten of ik moet eerst ergens mijn visa laten verlengen. Ik vroeg of ik dit nog kon veranderen. Na wat aarzelen veranderde ze de datum in mijn pasport aar 3 weken. Ik moet dus zeker Belize verlaten ten laatste op 26 juni. Dat mag ik niet vergeten! In Belize is het 1 uur vroeger dan in Mexico. Dus met Belgie zit ik nu op 8 uur vroeger. Ik had in San Pedro 1 uurtje de tijd om wat rond te lopen. Een kleinere boot vertrekt dan naar Caye Caulker. Ik ging naar de ATM om Belize dollars af te halen. Het viel me op dat in San Pedro ook iedereen engels spreekt. De straten zijn niet geasvalteerd maar zijn zanderige wegen met vele diepe plassen. Overal reden golfwagentjes rond. Ik vroeg aan iemand hoe dat kwam. Ze antwoorden me dat je die wagentjes prive kunt huren ofwel gebruiken als taxi. Hi, hi grappig vond ik dat. Dat is de eerste keer dat ik dit meemaak in een land. Ik wandelde tot aan de zee. Er was veel wind. Wel warm, maar bewolkt. Toen ik geld wilde afhalen ging dat niet! Oei, hoe kon dat nu? Daar stond ik mooi. Ik had een paar pesos over die ik omwisselde maar daarna had niet veel geld meer over. Zou het aan mijn kaart liggen of aan mijn saldo? Ik ga zo vlug mogelijk mailen naar mijn bank om te vragen wat er scheelt. Een kleine speedboot voerde ons naar ons eilandje op 30 minuutjes afstand. We waren maar met 6 personen op de boot. Niemand had vooraf een hostel geboekt. Caye Caulker is een eiland gelegen voor de kust van Belize. Het eiland is een van de belangrijkste toeristische bestemmingen van Belize. Dit komt voornamelijk omdat het eiland omgeven is door het Barrièrerif van Belize. Dit op één na grootste rif van de wereld is 256 km lang en werd wereldberoemd gemaakt toen de natuurdocumentairemaker Jacques-Yves Cousteau ( ter info voor onze Pieter! ) het noemde als een van de mooiste plekken om te duiken op deze aarde. De bebouwing van het eiland stelt overigens niet veel voor. De meeste huizen staan langs een van de drie hoofdstraten gegroepeerd. Jacques-Yves Cousteau was een Frans marineofficier, ontdekkingsreiziger en onderzoeker, die de zee bestudeerde en alle daarin voorkomende levensvormen. In Frankrijk was hij bekend onder de naam le commandant Cousteau ("Commander Cousteau"), buiten Frankrijk als Jacques Cousteau of kapitein Cousteau. Hij is onderscheiden met Franse onderscheidingen als Commandeur de l'ordre national de la Légion d'honneur en het Grand-Croix de l'ordre national du Mérite. Een man sprak ons aan op de pier om ons inlichtingen te geven over de vele hotels. Hij vroeg geen geld maar hij heeft enkel een commisie op de hotels die hij voor ons vindt. Onze bagage zwierde hij op een span voor zijn fiets. Hij duwde de zware fiets door de plassen. Het eiland is zo klein dat je alles te voet kan doen. Hij vroeg ons “budget” voor een hotel. Links heb je de dure hotels die aan het strand gelegen zijn. Rechts had je de goedkoperen gelegen aan het strand maar je kunt er niet zwemmen. Na een paar hotels gezien te hebben belandden we met 4 mensen in China Town hotel. 60 Belize$ = 30 Amer.$.= 25 € /nacht. Niet goedkoop maar een middenklasse. Er is een zwembadje gelegen in een mooie tuin. Mijn kamer op het eerste verdiep heeft een balkon, twee bedden met twee ventilators, een kleine badkamer en een tv. Wifi niet op de kamer maar in de gang. Dat is wel spijtig. Ht hotel heeft een supermarktje dat 24 uur open is. Ja, dat zijn chinezen he. Ze vestigen zich overal, in elk land maar werken constant. De man die ons het hotel aangeprijsd heeft, gaf ons wat raad. Je mag op het eiland gemakkelijk ’s avonds alleen rondlopen. Er is zeker geen gevaar hier! Hij zei ook dat iedereen marihuana rookt. Je mag op je kamer roken of op het terras maar niet in de stad. Zelfs niet als de locals dit wel doen en zeggen dat het toegelaten is. Wie marihuana wilde, kon dat bij hem kopen. Hm, dat doe ik wel niet hoor. Ik heb het nog nooit gedaan en wil er ook niet aan beginnen. De drie jongeren wilden diect wat kopen. Een meisje uit texas en twee engelsmannen. De man zei ook dat indien we bepaalde toers wilden doen, we het zo vlug mogelijk moesten doen daar de weersvoorspellingen er niet goed uit zien.Er zou ergens een tropische storm zijn. In mijn hotel kwam ik het duitse meisje tegen waarmee ik een toer deed in San Cristobal in Mexico. Weer is de wereld klein! Maar dat wordt afgezaagd. Ik probeerde nog eens een geldautomaat maar tevergeefs. Indien ik morgen geen geld heb kan ik zelfs niet eten, drinken of een utistap doen. Ik hoop dat mijn bank dat in orde brengt. De mail is verstuurd. Ik heb nog 10 Amer.$ en een paar Belize$ . Ik kon me nog iets te eten kopen aan 10 Bel$. Ik ga dat afkorten naar B$. Overal werd ik gestoken door de sandflies. Echt niet te doen! Ik moet dringend een spray kopen maar wacht wat af met mijn paar dollars die ik nog over heb. In San Pedro lopen er veel afrikaners rond. In Mexico zag je die kleurlingen niet. Hier wel, ook rastamannen. Iets volledig anders dan in Mexico. Ik douchte me. Een goede douche met een felle straal. In mijn vorig hotel kon ik met moeite mijn haar uitspoelen. Ik wilde morgen al gaan duiken maar ik wacht eerst mijn geldzaken af. Ik blijf positief denken. See you tomorrow. Bye, bye, nu ik net wat spaans begon te spreken, moet ik opnieuw engels spreken. :)
-
05 Juni 2012 - 07:11
Hallo Tinne:
Cousteau was mij niet onbekend hoor, alsook de zoon, Yves. Nu dat je geld op is zal je verplicht zijn om terug te komen zeker? grapje hoor, kan zijn dat in Belize de ATM niet werken op het Europees systeem, teveel bedrog, misschien Visa of Mastercard proberen. Tot later en blijf van de mariedingskes, aleh de shit
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
