Dag 6 9 december 2011
Door: kristindaelman
Blijf op de hoogte en volg Kristin
11 December 2011 | Madagascar, Manambato
Dag 6 9 dec. 11
Hotel Les Accacias in Manambato. Ik lag tot 7u in bed en had heerlijk geslapen. Ik had eindelijk nog eens een toilet met een wc bril. Dat zie je hier niet zo veel. Toch niet in de basic hostels. Ik heb wel mijn batterijen van mijn fototoestel niet kunnen opladen daar er geen elektriciteit was. Ik had nog een reserve bij. Ik trok mijn zelfde vuile broek aan daar die veel zakken heeft zodat ik er alles in kan wegsteken en mijn portefeuille niet moet bovenhalen. Wanneer ga ik nog eens kunnen wassen? Ik nam een ontbijt van 7500 Ar op het strand gelegen aan het Anjaraborona meer. Dit is een zoetwatermeer met een prachtig breed wit strand. Ik vroeg oeuf au plat, 2 geroosterde stukjes stokbrood met lekkere litcheekonfituur en een thee die niet naar vermuft water rook. De bazin vertelde mij dat ze morgen een strandfeest hebben met 250 personen. Locals waren een tent aan het opzetten en klommen als aapjes op de ijzeren baren. 3 kindjes speelden in het water. Voor de rest was er weer niemand te bespeuren. Ze zeiden me dat het het einde van het seizoen is en dat er nu niemand meer komt omdat in januari het cyclonenseizoen begint. Rond mij wemelden een 30-tal vliegen. Echt storend. Ze gingen een kaars halen, die de vliegen weghoudt, maar door de wind ging die telkens uit. Dan maar gewoon zien dat ik er geen mee opat. :) De gerante zei me dat het hotel op 20 km ligt van het dorpjeBrickaville waar ik een rimboetaxi moest nemen en dat ze voor 50.000 AR mij een minibus kon aan de hand doen. Pff, weer zoveel voor het vervoer. De bazin zag mij blazen en zei dat ze mij wel wilde meenemen gratis omdat ze toch naar het dorp inkopen voor de party moesten gaan doen. Oef, wat een geluk. We reden met een busje op onverharde wegen en ik werd van links naar rechts geslingerd. We passeerden een schooltje waar vuil geklede kindjes naar mij wuifden. Na veel putten en een rit door een rivier, de brug waar je over kon rijden was er erg aan toe, kwamen we in de bewoonde wereld aan waar de gerante een taxibrousse voor mij geregeld had. Ik kocht litchees à 500 AR. Net voor de bus wilde ik nog plassen vooraleer mijn lange rit maar nergens weer een wc te bespeuren. Iemand leidde mij achter een huis en daar moest ik plassen op het balkon waar iedereen je kon zien. Bon, op de duur word je dat gewoon. Voor hen is het een witte poep iplv een zwarte die ze eens te zien krijgen. :) Een mens past zich aan he. Op de bus zeiden de locals dat mijn litchees maar 100 ar. kostten. Lap, weeral bedrogen. Ze waren wel heel lekker en ik genoot er dus 5x meer van. :) Ook de taxibrousse heb ik teveel betaald. Ze vroegen mij 15000 AR en in mijn trotter las ik daarna dat het ong. 7500 ar kost. Pff, wat profiteren ze van de toeristen…Ik moet mijn les beter leren. Vanaf nu is het gedaan en laat ik me niet meer doen! Ik vroeg aan een Malgasch meisje wat al die branden in het oerwoud betekenden en ze vertelde dat dat heel erg is en dat arme mensen alles plat branden om er maniok en bananen te planten omdat ze zo’n honger hebben. Iedereen vindt het hier heel erg dat ze zomaar alles wegbranden. Binnen 50jaar zal er geen oerwoud meer zijn zei ze. Het regent alsmaar minder en door de regenwouden weg te branden zal het er niet op verbeteren. Ook de regering doet daar niks aan. Ze zorgen dat zij veel geld in hun zakken steken maar de bevolking wordt niet geholpen. In dit land is er ook niks van hygiene. Ook het geld is echt smerig en vuil. De chauffeur raasde wild door de gevaarlijke haarspeldbochten in het mooie landschap. Het is alsof ze een race doen met het zware vrachtverkeer. Het regende lichtjes en ik had mijn regenhoes niet rond mijn valies gedaan. Oei oei. Het klaarde daarna wel op. De mensen op de bus zetten plots hun radio aan of telefoneren luid met hun gsm. Ik zat heel slecht op de bus, een klapstoeltje zonder hoofdsteun en ik vloog van links naar rechts. Het meisje zei me dat in Tana er een priester is, Père Pedro, een fransman, die zich ontfermt over de straatmensen. Hij bouwt huizen waar ze onderdak en eten kunnen krijgen. Naar het schijnt zijn er hier heel veel daklozen. Madagascar zou het 1e of 2e armste land zijn na een land in Africa. Het landschap werd alsmaar meer bergachtig met veel reizigersbomen. . Adembenemend!
Amaai ! Wat een rit om de indri’s te zien! Maar ik had het er voor over. Ik wilde ze zonder fout zien . Ik arriveerde op de kruising met Andasibe wat dicht bij het park gelegen is. De mensen uit de bus gingen eten en ik volgde een Malagassier die mij uitlegde wat al het eten betekende. Ik nam een soep wat ik niet opkreeg. Ik nam afscheid van de mensen en sleepte mijn valies, wat heel gemakkelijk ging met de 4 rolletjes, 300 meter verder waar hotels waren. Ik dacht van gratis op de camping te slapen maar toen ik “eindelijk” eens een Fins meisje tegenkwam zei die dat er niemand op de camping is en het dus gevaarlijk is daar gans alleen. Ik luisterde naar haar goede raad. Ze heeft 2 maanden, deels alleen en deels met collega’s, gereisd en vond het heel gevaarlijk. Ik moet erg op mijn hoede zijn. Ik nam dan maar het hotel Feon’ny Ala . Ik nam de goedkoopste kamer, 24000 AR, met gemeenschapplijke douche en wc. De douche is netjes en na 5 minuten heb je warm water. Ik profiteerde er van van toch wat kleren in de douche te wassen met een stuk zeep. Ik bevestigde een wasdraadje en hoop dat mijn kleren ooit drogen want daarstraks regende het weer. Ik deed eindelijk ook eens mijn afgebladderde nagellak af en maakte mijn nagels proper. Je zag niet meer dat ik een schoonheidsspecialiste ben! :) De omgeving is hier prachtig. Ik zit in de hoogste bungalow en heb een prachtig uitzicht op het reservaat. In de verte hoor ik de indri’s schreeuwen, de vogels tjilpen, massa’s krekels , geroep van andere dieren. Ik voelde me heel gelukkig om van al dat moois te kunnen genieten. Aan het hotel stonden een paar gidsen te smeken maar ik zou wel een gids aan de ingang nemen zodat ik weer niet gezien word. Morgen wandel ik om 6u 1 km naar de ingang en zie hoe het daar werkt. Ik hoop stellig dat ik de indri’s kan zien. Het Fins meisje heeft ze heel dicht in de bomen gezien. Dus ik hoop dat ik ook geluk heb. 1x in de week komen de Indri’s aan de grond. Ik at kikkerbilletjes met look en frietjes in het restaurant à 10.000 AR. Eindelijk had ik mijn kikkerbilletjes die naar t schijnt zo lekker zijn in Madagascar. Ze noemen ze hier, cuisses de nimphes. Je kan hier nergens met de kaart betalen en de bank ligt op 27 km van hier. Dus ik zal overmorgen zeker een bank moeten vinden. Ik zit hier nu op het terras van het restaurant en eindelijk zie ik meer toeristen. Ze zitten hier wel allemaal met een gids. (?) Ik ga nu naar mijn bungalow wat genieten van al de misterieuze geluiden. Ik hoor een gebuur hier snurken. Dus het zal weer oordopjes worden. :) Slaap zacht. xxx
Hotel Les Accacias in Manambato. Ik lag tot 7u in bed en had heerlijk geslapen. Ik had eindelijk nog eens een toilet met een wc bril. Dat zie je hier niet zo veel. Toch niet in de basic hostels. Ik heb wel mijn batterijen van mijn fototoestel niet kunnen opladen daar er geen elektriciteit was. Ik had nog een reserve bij. Ik trok mijn zelfde vuile broek aan daar die veel zakken heeft zodat ik er alles in kan wegsteken en mijn portefeuille niet moet bovenhalen. Wanneer ga ik nog eens kunnen wassen? Ik nam een ontbijt van 7500 Ar op het strand gelegen aan het Anjaraborona meer. Dit is een zoetwatermeer met een prachtig breed wit strand. Ik vroeg oeuf au plat, 2 geroosterde stukjes stokbrood met lekkere litcheekonfituur en een thee die niet naar vermuft water rook. De bazin vertelde mij dat ze morgen een strandfeest hebben met 250 personen. Locals waren een tent aan het opzetten en klommen als aapjes op de ijzeren baren. 3 kindjes speelden in het water. Voor de rest was er weer niemand te bespeuren. Ze zeiden me dat het het einde van het seizoen is en dat er nu niemand meer komt omdat in januari het cyclonenseizoen begint. Rond mij wemelden een 30-tal vliegen. Echt storend. Ze gingen een kaars halen, die de vliegen weghoudt, maar door de wind ging die telkens uit. Dan maar gewoon zien dat ik er geen mee opat. :) De gerante zei me dat het hotel op 20 km ligt van het dorpjeBrickaville waar ik een rimboetaxi moest nemen en dat ze voor 50.000 AR mij een minibus kon aan de hand doen. Pff, weer zoveel voor het vervoer. De bazin zag mij blazen en zei dat ze mij wel wilde meenemen gratis omdat ze toch naar het dorp inkopen voor de party moesten gaan doen. Oef, wat een geluk. We reden met een busje op onverharde wegen en ik werd van links naar rechts geslingerd. We passeerden een schooltje waar vuil geklede kindjes naar mij wuifden. Na veel putten en een rit door een rivier, de brug waar je over kon rijden was er erg aan toe, kwamen we in de bewoonde wereld aan waar de gerante een taxibrousse voor mij geregeld had. Ik kocht litchees à 500 AR. Net voor de bus wilde ik nog plassen vooraleer mijn lange rit maar nergens weer een wc te bespeuren. Iemand leidde mij achter een huis en daar moest ik plassen op het balkon waar iedereen je kon zien. Bon, op de duur word je dat gewoon. Voor hen is het een witte poep iplv een zwarte die ze eens te zien krijgen. :) Een mens past zich aan he. Op de bus zeiden de locals dat mijn litchees maar 100 ar. kostten. Lap, weeral bedrogen. Ze waren wel heel lekker en ik genoot er dus 5x meer van. :) Ook de taxibrousse heb ik teveel betaald. Ze vroegen mij 15000 AR en in mijn trotter las ik daarna dat het ong. 7500 ar kost. Pff, wat profiteren ze van de toeristen…Ik moet mijn les beter leren. Vanaf nu is het gedaan en laat ik me niet meer doen! Ik vroeg aan een Malgasch meisje wat al die branden in het oerwoud betekenden en ze vertelde dat dat heel erg is en dat arme mensen alles plat branden om er maniok en bananen te planten omdat ze zo’n honger hebben. Iedereen vindt het hier heel erg dat ze zomaar alles wegbranden. Binnen 50jaar zal er geen oerwoud meer zijn zei ze. Het regent alsmaar minder en door de regenwouden weg te branden zal het er niet op verbeteren. Ook de regering doet daar niks aan. Ze zorgen dat zij veel geld in hun zakken steken maar de bevolking wordt niet geholpen. In dit land is er ook niks van hygiene. Ook het geld is echt smerig en vuil. De chauffeur raasde wild door de gevaarlijke haarspeldbochten in het mooie landschap. Het is alsof ze een race doen met het zware vrachtverkeer. Het regende lichtjes en ik had mijn regenhoes niet rond mijn valies gedaan. Oei oei. Het klaarde daarna wel op. De mensen op de bus zetten plots hun radio aan of telefoneren luid met hun gsm. Ik zat heel slecht op de bus, een klapstoeltje zonder hoofdsteun en ik vloog van links naar rechts. Het meisje zei me dat in Tana er een priester is, Père Pedro, een fransman, die zich ontfermt over de straatmensen. Hij bouwt huizen waar ze onderdak en eten kunnen krijgen. Naar het schijnt zijn er hier heel veel daklozen. Madagascar zou het 1e of 2e armste land zijn na een land in Africa. Het landschap werd alsmaar meer bergachtig met veel reizigersbomen. . Adembenemend!
Amaai ! Wat een rit om de indri’s te zien! Maar ik had het er voor over. Ik wilde ze zonder fout zien . Ik arriveerde op de kruising met Andasibe wat dicht bij het park gelegen is. De mensen uit de bus gingen eten en ik volgde een Malagassier die mij uitlegde wat al het eten betekende. Ik nam een soep wat ik niet opkreeg. Ik nam afscheid van de mensen en sleepte mijn valies, wat heel gemakkelijk ging met de 4 rolletjes, 300 meter verder waar hotels waren. Ik dacht van gratis op de camping te slapen maar toen ik “eindelijk” eens een Fins meisje tegenkwam zei die dat er niemand op de camping is en het dus gevaarlijk is daar gans alleen. Ik luisterde naar haar goede raad. Ze heeft 2 maanden, deels alleen en deels met collega’s, gereisd en vond het heel gevaarlijk. Ik moet erg op mijn hoede zijn. Ik nam dan maar het hotel Feon’ny Ala . Ik nam de goedkoopste kamer, 24000 AR, met gemeenschapplijke douche en wc. De douche is netjes en na 5 minuten heb je warm water. Ik profiteerde er van van toch wat kleren in de douche te wassen met een stuk zeep. Ik bevestigde een wasdraadje en hoop dat mijn kleren ooit drogen want daarstraks regende het weer. Ik deed eindelijk ook eens mijn afgebladderde nagellak af en maakte mijn nagels proper. Je zag niet meer dat ik een schoonheidsspecialiste ben! :) De omgeving is hier prachtig. Ik zit in de hoogste bungalow en heb een prachtig uitzicht op het reservaat. In de verte hoor ik de indri’s schreeuwen, de vogels tjilpen, massa’s krekels , geroep van andere dieren. Ik voelde me heel gelukkig om van al dat moois te kunnen genieten. Aan het hotel stonden een paar gidsen te smeken maar ik zou wel een gids aan de ingang nemen zodat ik weer niet gezien word. Morgen wandel ik om 6u 1 km naar de ingang en zie hoe het daar werkt. Ik hoop stellig dat ik de indri’s kan zien. Het Fins meisje heeft ze heel dicht in de bomen gezien. Dus ik hoop dat ik ook geluk heb. 1x in de week komen de Indri’s aan de grond. Ik at kikkerbilletjes met look en frietjes in het restaurant à 10.000 AR. Eindelijk had ik mijn kikkerbilletjes die naar t schijnt zo lekker zijn in Madagascar. Ze noemen ze hier, cuisses de nimphes. Je kan hier nergens met de kaart betalen en de bank ligt op 27 km van hier. Dus ik zal overmorgen zeker een bank moeten vinden. Ik zit hier nu op het terras van het restaurant en eindelijk zie ik meer toeristen. Ze zitten hier wel allemaal met een gids. (?) Ik ga nu naar mijn bungalow wat genieten van al de misterieuze geluiden. Ik hoor een gebuur hier snurken. Dus het zal weer oordopjes worden. :) Slaap zacht. xxx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
